Wiedźmin 3 kontra książki Sapkowskiego. Tak naprawdę wyglądają Geralt, Yennefer, Ciri i 7 innych postaci

Remaster sprawił, że do Geralta wróciły setki tysięcy graczy, a razem z nimi wróciło stare pytanie: na ile postacie z Wiedźmina 3: Dzikiego Gonu przypominają bohaterów, których Andrzej Sapkowski opisał w sadze? Wzięliśmy dziesięć najważniejszych postaci, zestawiliśmy to, co o ich wyglądzie mówią książki, z tym, co pokazuje gra, i sprawdziliśmy, kto przeszedł z papieru na ekran prawie bez zmian, a kogo CD PROJEKT RED zbudował od nowa.

Szybka odpowiedź: najwierniej przeniesieni zostali Yennefer, Regis, Ciri i Shani. Największe zmiany przeszli Triss (kasztanowe włosy z książek zamieniły się w rude) oraz Eredin, który u Sapkowskiego jest czarnowłosym, smukłym elfem, a w grze olbrzymem w zbroi z hełmem w kształcie czaszki.

Książka kontra gra w jednej tabeli

Najpierw skrót dla tych, którzy chcą tylko wyniku. Ocena zgodności jest nasza i dotyczy wyłącznie wyglądu, nie charakteru ani fabuły.

1. Geralt z Rivii

W książkach: Sapkowski od pierwszego opowiadania podkreśla, że wiedźmin nie jest stary, a ma włosy prawie zupełnie białe, w Mieczu przeznaczenia wręcz białe jak mleko i przytrzymane na czole skórzaną opaską. Ma nienaturalnie bladą twarz i ciemne, przenikliwe oczy, przed którymi ludzie odruchowo się cofają, a koty uciekają. Nosi czarną, skórzaną kurtkę do bioder z długimi mankietami nabijanymi srebrnymi ćwiekami, a miecz trzyma na plecach, na pasie przerzuconym przez pierś, z głowicą wystającą nad prawym ramieniem. Na szyi wisi medalion z wilczym łbem na srebrnym łańcuszku. W Chrzcie ognia jest chudy i żylasty, a w Krwi elfów jego twarz jest już poorana zmarszczkami.

W grze: kolor włosów i medalion zgadzają się w stu procentach. Reszta to interpretacja studia. Geralt w Wiedźminie 3 jest masywniejszy, nosi kolczugę i ciężkie elementy zbroi, na plecach ma dwa miecze (stalowy i srebrny), a włosy wiąże w kucyk zamiast opaski. Doszła też blizna przecinająca lewe oko i broda, która w grze rośnie z czasem i którą można zgolić u balwierza. Jeśli wolicie Geralta bliższego książkom, część stylizacji dają darmowe stroje dla Geralta w Wiedźminie 3 Remaster.

Werdykt: ten sam bohater, ale postarzony i umięśniony. Sapkowski pisał o szczupłym włóczędze, gra pokazuje zahartowanego weterana.

2. Yennefer z Vengerbergu

W książkach: kruczoczarne, kręcone loki, które lśnią jak pawie pióra, fiołkowe oczy i blada, trójkątna twarz z wąskimi ustami. Yennefer nie jest wysoka nawet w butach na obcasie. Ubiera się wyłącznie w dwa kolory, czerń i biel: w Mieczu przeznaczenia nosi czarną spódnicę, krótki czarny kaftanik z białym futrzanym kołnierzem i białą lnianą koszulę, a na szyi czarną aksamitkę z gwiazdą z obsydianu wysadzaną diamencikami. Najciekawsze są jednak detale z Ostatniego życzenia. Geralt dostrzega, że jej lewe ramię jest odrobinę wyżej niż prawe, nos nieco za długi, podbródek lekko cofnięty, a brwi nieregularne. To ślady po tym, że czarodziejka urodziła się garbuską, a magia tylko poprawiła jej wygląd. Według Wieży Jaskółki ma 94 lata.

W grze: czarne loki, fiołkowe oczy, czarno-białe ubranie i aksamitka na szyi są na miejscu. Kołnierz zrobił się z białego czarny, a twarz straciła książkowe niedoskonałości i jest po prostu klasycznie piękna.

Werdykt: najwierniej przeniesiona postać pierwszego planu. Sapkowski pisał wprost, że za piękność uchodzić nie mogła, gra zrobiła z niej ikonę urody.

3. Ciri

W książkach: gdy poznajemy ją w Mieczu przeznaczenia, ma około dziesięciu lat, jasne, mysiopopielate włosy i wielkie, intensywnie zielone oczy. W Krwi elfów spod krzywo obciętej grzywki patrzą ogromne szmaragdowe oczy, twarz jest mała, z wąskim podbródkiem i lekko zadartym nosem, a Triss widzi w niej ślady elfiej krwi. W Pani Jeziora w jej włosach lśnią już pasma siwizny, policzek szpeci blizna, a nosi męski strój z niezwykle gęstej tkaniny i miecz o dziwnej konstrukcji.

W grze: popielate, niemal białe włosy związane z tyłu, zielone oczy, blizna na policzku i miecz na plecach. Różnica dotyczy wieku: w sadze Ciri to nastolatka, w Wiedźminie 3 młoda, dorosła kobieta, która od lat ucieka przed Dzikim Gonem.

Werdykt: bardzo wierna wersja Ciri z ostatnich tomów, tylko kilka lat starsza.

4. Triss Merigold

W książkach: w Mieczu przeznaczenia to kasztanowłosa, wesoła czarodziejka, która chichocze z byle powodu i wygląda jak podlotek. W Krwi elfów jej długie, puszyste loki mają kolor świeżego kasztana ze złotym połyskiem i są jej dumą oraz znakiem rozpoznawczym. Jest też ważny szczegół: po bitwie pod Sodden, gdzie uznano ją za Czternastą Poległą, magowie wyleczyli jej oparzenia i przywrócili wzrok, ale Triss mówi Geraltowi, że już nigdy nie założy wydekoltowanej sukni. Do tego ma alergię na eliksiry i leczy się wyłącznie amuletami, a w Wieży Jaskółki dowiadujemy się, że w talii ma 22 cale, czyli około 56 cm.

W grze: Triss od pierwszego Wiedźmina ma intensywnie rude włosy i właśnie ten kolor stał się jej wizytówką. W Wiedźminie 3 nosi gorset z dekoltem, czyli dokładnie to, czego książkowa Triss unikała.

Werdykt: największa zmiana wśród głównych bohaterów. Kasztanowe loki zamieniły się w płomienną rudość i dziś większość graczy nie wyobraża sobie Triss inaczej.

5. Vesemir

W książkach: Geralt nazywa go swoim ojcem, choć wie, że nie łączy ich krew. W Krwi elfów Vesemir jest naprawdę stary, może nawet starszy niż Kaer Morhen, a mimo to chodzi szybkim, sprężystym krokiem i ma krzepki uścisk dłoni. Ma też siwą brodę, którą Triss w żartach grozi podpalić, gdy stary wiedźmin pozwala sobie na zbyt wiele. Sapkowski opisuje go bardziej zachowaniem niż wyglądem: to szczery dziadek, który nie umie ukrywać emocji.

W grze: siwy weteran z pooraną bliznami twarzą i bujnym zarostem, wciąż w pełni sprawny w walce. To jedna z niewielu postaci, które w Wiedźminie 3 giną na oczach gracza, podczas bitwy o Kaer Morhen.

Werdykt: charakter przeniesiony bardzo dobrze, wygląd zbudowany od podstaw, bo książki dały twórcom niewiele szczegółów.

6. Emhyr var Emreis

W książkach: w Krwi elfów to szczupły, czarnowłosy mężczyzna w kaftanie z odciskami od zbroi i z ogromnym brylantem w pierścieniu. W Czasie pogardy wchodzi na salę szybkim krokiem, w czarnym stroju bez kryzy, z ciemnymi, nieułożonymi włosami przytrzymanymi wąską złotą obręczą i cesarskim alszbandem na szyi. W Pani Jeziora podróżuje w czarnej zbroi gwardyjskiej brygady Impera i płaszczu ze srebrną salamandrą. Zanim został cesarzem, był Duny, czyli Jeżem z Erlenwaldu z opowiadania Kwestia ceny: przeklęty, za dnia miał postać stwora z ryjkiem pokrytym rudawą szczeciną i grzebieniem szarych kolców.

W grze: cesarz jest wyraźnie starszy, ma krótki zarost, zaczesane do tyłu ciemne włosy i bogato zdobiony strój w czerni i czerwieni ze złotym łańcuchem. W angielskiej wersji językowej głosu użyczył mu Charles Dance.

Werdykt: czerń, ciemne włosy i chłodny autorytet się zgadzają. Gra dodała lat i zarostu.

7. Eredin i Dziki Gon

W książkach: Eredin Bréacc Glas pojawia się dopiero w Pani Jeziora. To czarnowłosy elf z ludu Aen Elle, niezwykle wysoki, z twarzą przywodzącą na myśl drapieżnego ptaka, stąd przydomek Krogulec. Gdy się uśmiecha, pokazuje drobne, bardzo białe zęby bez kłów, które Ciri wydają się upiorne. Jedzie na ogromnym ogierze w kropierzu haftowanym w smocze łuski i z rogatą czaszką byka na łbie. Sam nosi płaszcz w odcieniach cynobru, amarantu i karmazynu, a pod nim kolczugę z tak drobnych kółeczek, że układa się jak wełna. Walczy jednosiecznym, lekko wygiętym mieczem.

W grze: Eredin to główny przeciwnik, olbrzym w czarnej zbroi przypominającej szkielet i w hełmie w kształcie czaszki zwieńczonym koroną. Takie same upiorne pancerze noszą jego jeźdźcy. Gra tłumaczy to taktyką: elfy celowo udają widma, by ludzie brali je za umarłych. Twarz Eredina bez hełmu zobaczymy zaledwie dwa razy.

Werdykt: najmniej książkowa postać z naszej listy. Z elfa w karmazynie zrobił się Król Gonu w czarnej stali.

8. Regis

W książkach: w Chrzcie ognia z nory pod dolmenem wychodzi szczupły mężczyzna w średnim wieku, ze szpakowatą głową i szlachetnie garbatym nosem, w czarnej szacie przewiązanej czymś w rodzaju fartucha i z płócienną torbą, od której bije zapach ziół i korzeni. Przedstawia się jako cyrulik z Dillingen i nie nosi broni. Później przyznaje, że żyje na świecie 428 lat według ludzkiej rachuby. Zapach ziół nie jest przypadkiem: dzięki niemu konie i psy nie wyczuwają, że mają do czynienia z wampirem wyższym. W Pani Jeziora Ciri widzi go jako szczupłego, szpakowatego mężczyznę w eleganckiej czerni.

W grze: w dodatku Krew i Wino Regis ma siwe, zaczesane do tyłu włosy, bokobrody, wyraźnie garbaty nos, ciemne, eleganckie ubranie i sakiewki przy pasie. Wygląda jak wyjęty z kart Chrztu ognia.

Werdykt: wzór wiernej adaptacji. Gdyby nie to, że książkowy Regis zginął z ręki Vilgefortza, a gra przywraca go do życia, fani nie mieliby się do czego przyczepić.

9. Anna Henrietta

W książkach: księżna Toussaint pojawia się w Pani Jeziora. Ma ostry, zadarty nos i przenikliwe niebieskie oczy, które wydają się lekko rozgorączkowane. Kasztanowe włosy układa w misterną fryzurę podpartą aksamitnymi wstążkami, z idealnie geometrycznym loczkiem na czole. Nosi czarną suknię mieniącą się błękitnymi i liliowymi prążkami, z dołem usianym złotymi chryzantemkami, bufiaste rękawy i rozbudowany naszyjnik z laki, obsydianu, szmaragdów i lapis lazuli zakończony jadeitowym krzyżem. Wcześniej, w Wieży Jaskółki, słyszymy o niej jako o władczyni z sentymentem do dziwaków i odmieńców.

W grze: Anna Henrietta ma rudokasztanowe włosy upięte wysoko pod koroną, a suknie w czerwieni, złocie i z perłami. Kolor włosów i dworski przepych się zgadzają, czarna kreacja z książki zniknęła.

Werdykt: rozpoznawalna, ale przebrana w barwy Toussaint, czyli w czerwień wina i złoto.

10. Shani

W książkach: w Krwi elfów to siedemnastoletnia studentka trzeciego roku medycyny w Oxenfurcie. Ma ciemnorude włosy przycięte tuż poniżej uszu, wesołe piwne oczy, zadarty nosek i złotawą skórę. Jaskier zachwyca się nią jako dziewczyną niezbyt ładną, ale piękną, taką, która śni się po nocach. W Pani Jeziora dowiadujemy się, że zostanie szanowaną dziekan katedry medycyny.

W grze: w dodatku Serca z Kamienia Shani jest już dyplomowaną medyczką, starszą i pewniejszą siebie. Ma krótkie rude włosy i zieloną kamizelkę, a z Geraltem idzie na wesele, które gracze pamiętają do dziś.

Werdykt: fryzura i kolor włosów zgodne z opisem, gra pokazuje po prostu dojrzalszą Shani.

Dlaczego gra zmienia wygląd postaci

Sapkowski opisuje bohaterów oszczędnie i często przez cudze oczy: kogoś, kto boi się Geralta, kogoś, kto zazdrości Yennefer, kogoś, kto zakochuje się w Shani. Gra musi pokazać każdego z każdej strony i w każdej scenie, więc twórcy uzupełniają luki. Część zmian wynika z historii serii, jak rude włosy Triss obecne od pierwszej części, część z czytelności na ekranie, jak upiorne zbroje Dzikiego Gonu. Akcja Wiedźmina 3 dzieje się też kilka lat po wydarzeniach z sagi, dlatego Geralt, Ciri i Shani są w grze starsi niż w książkach. Jeśli chcecie wrócić na Kontynent, przypominamy, ile zajmuje przejście Wiedźmina 3 z dodatkami, a nowicjuszom polecamy poradnik dla początkujących do Wiedźmina 3 Remaster.

Najczęstsze pytania

Jakiego koloru włosy ma Triss w książkach?

Kasztanowe. Sapkowski opisuje je jako długie, puszyste loki koloru świeżego kasztana ze złotym połyskiem. Intensywnie rude włosy Triss to pomysł gier CD PROJEKT RED.

Czy Yennefer w książkach była piękna?

Nie klasycznie. W Ostatnim życzeniu Geralt widzi jej nierówne ramiona, nieco za długi nos i cofnięty podbródek, czyli ślady po tym, że urodziła się garbuską. Zachwycały przede wszystkim fiołkowe oczy i czarne loki.

Która postać w Wiedźminie 3 najbardziej różni się od książki?

Eredin. W Pani Jeziora to smukły, czarnowłosy elf w karmazynowym płaszczu i kolczudze, w grze olbrzym w szkieletowej zbroi z hełmem w kształcie czaszki.

Ile lat ma Regis według książek?

W Chrzcie ognia Regis mówi, że żyje 428 lat według ludzkiej rachuby, choć wygląda na mężczyznę w średnim wieku.

Podsumowanie

CD PROJEKT RED trzymał się Sapkowskiego tam, gdzie książki dawały konkret: fiołkowe oczy Yennefer, popielate włosy Ciri, garbaty nos Regisa czy krótka ruda czupryna Shani przeszły na ekran prawie bez zmian. Tam, gdzie opis był skąpy albo nie pasował do gry akcji, studio poszło własną drogą, a w przypadku Triss i Eredina stworzyło wizerunki, które dziś są dla wielu graczy ważniejsze od oryginału. Więcej o tym, jak gra broni się po latach, przeczytacie w naszej recenzji Wiedźmina 3 po dekadzie, a o nowej przygodzie z rodzinnych stron Jaskra w zapowiedzi dodatku Pieśni przeszłości.