Capcom: jak japoński wydawca odbudował serie, które sam prawie zabił

Jest w branży kilka przykładów firm, które wyszły z długiego dołka. Capcom jest tym najczęściej przywoływanym, bo jego droga jest dobrze udokumentowana i opiera się na decyzjach, które można wskazać palcem, a nie na szczęśliwym trafie.

Skąd wziął się problem

W pewnym momencie sztandarowe serie wydawcy poszły w stronę, która oddaliła je od tego, za co je pokochano. Horror stał się strzelanką akcji, bijatyki gonić zaczęły trendy z innych gatunków, a część projektów zlecono zewnętrznym zespołom z niejasnym efektem. Sprzedaż jeszcze przez chwilę to wytrzymywała, oceny już nie.

Trzy decyzje, które to odwróciły

Po pierwsze, powrót do rdzenia gatunku: horror znów miał straszyć, a nie dawać poczucie przewagi. Po drugie, własny silnik graficzny, dzięki któremu kolejne produkcje wyglądały dobrze, powstawały szybciej i działały stabilnie na premierę. Po trzecie, seria odświeżeń starszych tytułów, które zamiast podniesienia rozdzielczości dostały przebudowaną rozgrywkę i nowe rozwiązania projektowe.

Dlaczego odświeżenia zadziałały

Bo nie były tanim odgrzewaniem. Zmieniono sterowanie, układ lokacji i sposób prowadzenia napięcia, zostawiając to, co w oryginałach było dobre. Efekt trafił równocześnie do osób z sentymentem i do graczy, którzy pierwszych wersji nigdy nie widzieli. To rzadka sytuacja, w której jedna produkcja obsługuje dwie zupełnie różne grupy odbiorców.

Czego uczy ten przypadek

• Własna technologia to nie fanaberia, tylko przewaga kosztowa i terminowa przy kolejnych projektach.
• Powrót do tego, co definiowało gatunek, bywa skuteczniejszy niż gonienie aktualnej mody.
• Katalog starszych gier jest aktywem, jeśli traktuje się go poważnie, a nie jak magazyn do szybkiego odsprzedania.